De telefooncellen

A. Standaardcellen

▶▶"Pre-Alu 1" (exacte benaming onbekend)
Foto van cel pre-Alu 1
Fabrikant
?
Algemeen
Een zeer zeldzame foto van een Belgische telefooncel van zeer oud model (uit het "pre-Alu-tijdperk"). De foto werd in de jaren '30 van vorige eeuw genomen aan het Marie-Joséplein te Oostende.

Verdere informatie over dit type is ons helaas niet bekend.

Met dank aan het Stadsarchief Oostende.
▶▶"Pre-Alu 2" (exacte benaming onbekend)
Foto van cel pre-Alu 2
Fabrikant
?
Algemeen
Een zeer zeldzame kleurenfoto van een Belgische telefooncel van zeer oud model (uit het "pre-Alu-tijdperk"). Bemerk hier vooral de opvallende rode kleur, die wat doet denken aan de typische Engelse telefooncellen. De foto werd genomen aan het station van Kortrijk in 1969. In de cel zien we een toestel van het type CNC 210x en een telefoonboek.
Dit type cel vonden we eerder al terug in een filmfragment uit 1956.

Verdere informatie over dit type is ons helaas niet bekend.

Met dank aan het beeldarchief van de stad Kortrijk. © Stad Kortrijk.
▶▶Alu
Foto van cel Alu 1 volledige deur Foto van cel Alu 2 deuren Foto van cel Alu 1 deur 2/3
Fabrikant
Ferronnerie Michel, Brussel
Algemeen
Wellicht het bekendste type cel, in het leven geroepen in de tijd van Expo '58. Voorheen bestonden er wel al op beperkte schaal cellen op straat, en ook cellen in de kantoren van de toenmalige RTT, maar omdat dit laatste nogal onpraktisch was (men moest al zo'n kantoor in de buurt hebben, en dat moest dan nog open zijn op het moment dat je wou bellen) is men toen begonnen met meer telefooncellen op straat te plaatsen.
Modellen: verschillende deuren
Er zijn grofweg gezegd 3 modellen Alu cellen: deze met 1 volledige deur, deze met 2 halve deuren, en deze met een deur van 2/3 van de breedte en 1/3 vaste ruit (zoals de Garnimetal, zie verder). Vermoedelijk waren veel meer Alu cellen ooit met 1 volledige deur of met dubbele deuren uitgerust, maar zijn die gaandeweg vervangen door een 2/3 deur. Een groot deel (het laatste?) kwam allicht wel direct met 2/3 deur. Vooral in Wallonië trof men ook wel veel van deze cellen aan zonder enige deur (cellen die er wellicht ooit hadden, maar die weggenomen werden als ze kapot waren?).
Er waren cellen waar die ene volledige deur naar links opende, maar evengoed waren er cellen waar de deur naar rechts opende. Dit is tevens het enige model waar men de deur moest open trekken (deur naar buiten openend dus). Maar wat was die deur zwaar! Dat is allicht ook de reden waarom ze stelselmatig afgevoerd is. En die dubbele deuren, dat lijkt ook niet echt makkelijk om open te doen. Daarom vermoeden we dat uiteindelijk de 2/3 deur het pleit gewonnen heeft.
Andere verschillen
Er bestaan ook nog eens 2 verschillende types handvaten voor de deuren (zoals te zien is op de foto van de cel met de dubbele deuren). Verder waren er ook nog verschillende technische compartimenten (volledige breedte van de cel of slechts de helft, maar de volledige breedte leek alleen voor te komen in combinatie met de 2/3 deur), verschillende breedte schrijfplanken (volledige breedte van de cel of slechts de helft, en het is niet omdat het technische compartiment maar de helft van de breedte was dat de schrijfplank niet de volledige breedte kon innemen), verschillende vorm van schrijfplanken (recht of schuin), waarbij sommige schrijfplanken (en technische compartimenten eronder) een gleuf hadden om gebruikte Telecards in te deponeren. Verder waren er ook onderaan de zijruiten en achterwand verschillende verluchtingsgaten. Initieel was dit blijkbaar 1 grote gleuf, nadien kwamen er modellen met 3x2 verluchtingsgleufjes aan iedere kant. Deze onderkanten (en soms andere ijzeren delen) waren al eens in een bordeaurood geschilderd (anti-roest vermoedelijk, want waar dit niet gedaan was zag men dikwijls roest). Ook de mate van spitsigheid van het dak leek te verschillen (van volledig plat tot relatief puntig). Om maar te zwijgen over de kleuren van de achterwanden en de schrijfplanken: rood, geel, oranje, grijs, wit, blauw... En ook de verlichting verschilde: eerst was er een soort driehoekige langwerpige TL-lamp, nadien werd dit een rechthoekig model, om daarna gewoon helemaal te verdwijnen (kostenbesparing?).
Het kentekenplaatje van de fabrikant vermeldde in de oudste cellen zelfs nog een telefoonnummer uit de 02-zone met maar 6 cijfers, nadien werden het er 7 (op 19 juli 1974 meer bepaald). Sommige cellen hadden blijkbaar ook nog een kentekenplaatje bovenaan de voorkant, maar daarvan hebben we helaas geen echt duidelijke foto. Het lijkt, van de vele duizenden cellen die we gezien hebben, dat alleen de cellen met de heel puntige daken over zo'n plaatje vooraan beschikten. Wellicht een van de eerste reeksen.
Sommige cellen beschikten over een zgn. fotocel die kon waarnemen of er genoeg daglicht was, en indien niet, dan pas de verlichting deed branden. Daartoe zat er in het technisch compartiment onderaan een klein gaatje.
Meestal was het telefoontoestel in recente tijden rechts opgehangen en de pancarte links, maar dat was zeker niet altijd het geval. Vooral vroeger, bij de oudere toestellen, leek er eerder een voorkeur te zijn voor linkse ophanging van het toestel. Dat kwam ook overeen met de linkse positionering van het technisch compartiment.
Voordelen
Wie heeft er niet ooit nog geschuild voor de regen in zo'n Alu telefooncel?
Ze bood ook de meeste privacy, want het was niet zo evident voor omstaanders om mee te luisteren. (Ja, vroeger schoof men wel eens aan om te mógen bellen in een cel!) Tegenwoordig, in tijden waar velen met een GSM schijnbaar juist een zo groot mogelijk publiek willen laten meegenieten van hun gesprek wat minder relevant natuurlijk...
Ze was ook zeer duurzaam, want hoewel er zeer veel verschillende modellen cellen na dit "oermodel" zijn gekomen, is dit tot het bittere einde altijd de cel gebleven waarvan er het meeste stonden. Sommige hadden meer dan 50 jaar op de teller!
Nadelen
Grote nadeel van deze cel was dat ze (op de kleine verluchtingsgaten na) volledig gesloten was, en dat zowel het vuil in de cel bleef liggen, als de geur en de warmte in de cel bleef hangen. Je zal het maar voorhebben, in de zomer 30 graden buiten, en misschien wel 60 graden in dat glazen hok, zweten is de boodschap! Of dat je voorganger een onaangename aftershave op had, of nog erger, rookte in de cel, want in sommige cellen zouden zelfs asbakjes gehangen hebben. In deze tijd echt ondenkbaar, maar in de vroegere jaren niks ongewoons. Of mens of dier deed een kleine of grote boodschap in de cel. Het is al-le-maal gebeurd! Misschien was het dus soms geen overbodige luxe, als er voor de zoveelste keer nog eens een ruit sneuvelde. Je moest alleen oppassen dat je dan tijdens het gesprek niet ging leunen tegen die ruit die er niet meer was... Soms, bijna uitsluitend in Wallonië zo lijkt het, werd zelfs niet meer de moeite gedaan om een gesneuvelde ruit te vervangen, maar werd in de plaats daarvan een witte of rood-witte band aangebracht die er dan op moest wijzen dat er geen ruit meer was en moest voorkomen dat mensen uit de cel vielen.
Een ander nadeel was dat deze cel bijna onmogelijk te betreden was door rolstoelgebruikers, wegens de aanwezigheid van de deuren en het verhoogje waarop de cel stond.
Varia
In veel van deze cellen bevond zich asbest in de vloeren.
In vroegere tijden kon men op de rand van het dak van de cel ook soms een gele band terugvinden, of een band met diverse vlaggetjes. Wanneer geen band aanwezig was kon men enkel zonaal bellen. De gele band duidde op het feit dat in die cel ook interzonale gesprekken konden gevoerd worden, en in de cellen met de vlaggetjes, daar kon men bovendien ook internationaal bellen.
Op de zijruiten werden (sinds 2003, nieuwe huisstijl Belgacom) blauwe SURF-banden (stickers) aangebracht met het nieuwe logo van Belgacom.
▶▶"Bol" (exacte benaming onbekend)
Foto van cel Bol
Fabrikant
?
Algemeen
Een model dat men hoofdzakelijk binnen in gebouwen aantrof, of toch minstens in een locatie die iets of wat overdekt was. Kon aan de muur bevestigd zijn of op een speciale voet. Kon ook al eens lager opgesteld staan zodat gebruik door rolstoelgebruikers mogelijk werd.
▶▶Niche Michel
Foto van cel Niche Michel
Fabrikant
Ferronnerie Michel, Brussel
Algemeen
Een model dat men hoofdzakelijk binnen in gebouwen aantrof, of toch minstens in een locatie die iets of wat overdekt was. Kon ook al eens lager opgesteld staan zodat gebruik door rolstoelgebruikers mogelijk werd.
▶▶Orlians openkapcel (koepel op staande zuil)
Foto van Orlians openkapcel zuil
Fabrikant
Orlians & Co, Mechelen
Algemeen
Het model dat begin jaren '80 de Alu cel opvolgde, en destijds redelijk revolutionair was. Er was een stuk minder bescherming tegen de weerselementen, maar de cel was wel perfect te gebruiken door mindervaliden.
De koepel was oorspronkelijk volledig wit, met enkele zwarte telefoonhoorn-iconen op. Sinds 2003, bij de invoering van de nieuwe huisstijl van Belgacom, werden de randen van de koepels op de meeste plaatsen overplakt met blauwe SURF-banden (stickers) met het nieuwe logo van Belgacom, zoals hiernaast op de foto. De gekromde zijruiten waren oorspronkelijk in een gesmoord plexiglas.
Verder is opmerkelijk aan dit model dat de geldkoffer geïntegreerd is in de zuil. Dit was een grote verbetering qua vandalismebestendigheid ten opzichte van de geldkoffers die onder de toestellen waren gemonteerd in andere cellen.
Links en rechts van de geldkoffer waren nog twee andere bakjes. Het rechtse was bedoeld om gebruikte Telecards in te deponeren. Onnodig te zeggen dat er weinig cellen waren waar dat bakje niet geforceerd was, want de kaarten waren een gewild verzamelobject.
Het linkse bakje heeft op zich geen echt nut voor de gebruiker, het is leeg, maar had zowel een esthetische (evenwicht links en rechts) als een functionele bestaansreden: het zorgde voor de bevevestiging en de stevigheid van het kleine tafeltje.
Wat weinigen weten, was dat er in dit tafeltje een uitsparing was, speciaal voorzien om de hoorn tijdelijk in te plaatsen terwijl men het nummer vormde. Handig wanneer men dat adresboekje moest vasthouden in één hand terwijl men met de andere hand het nummer vormde, of ook weer voor personen met een handicap.
▶▶Orlians openkapcel (koepel in muurmodel)
Foto van Orlians openkapcel muur
Fabrikant
Orlians & Co, Mechelen
Algemeen
Wat hierboven gezegd is voor de staande zuil, geldt in grote lijnen ook voor dit muurmodel. Het enige verschil is (naast het ontbreken van de voet, overduidelijk) de iets andere achterkant ter bevestiging van de cel op de muur (er is nog een tussenstuk dat op de muur bevestigd werd, en waar de cel dan aan opgehangen werd).
Merk op de foto hiernaast de quasi transparante zijruiten. Dit zijn ruiten die nieuw geplaatst werden, ter vervanging van de beschadigde originele, die in een gesmoord plexiglas waren zoals u reeds hierboven kon lezen.
▶▶Niche Orlians
Foto van cel Niche Orlians
Fabrikant
Orlians & Co, Mechelen
Algemeen
Dit is een heel zeldzaam model, helaas beschikken wij over geen beter beeldmateriaal dan een vluchtige shot uit een filmfragment. Deze cel kwam in grote lijnen overeen met het muurmodel van de openkapcel hierboven, maar dan met de platte lichtbak in plaats van een ronde koepel, en met heel bescheiden rechthoekige, platte zijruitjes.
We zouden het ten zeerste op prijs stellen dat u ons contacteert mocht u over betere beelden beschikken.
▶▶Niche Alexander
Foto van cel Niche Alexander
Fabrikant
?
Algemeen
Dit model vond men voor zover ons bekend enkel terug op de Luchthaven van Zaventem. Een tiental jaar terug verloor Belgacom de concessie voor de uitbating van telefooncellen op de nationale luchthaven, de toestellen werden toen weggehaald, maar de cellen bleven staan. Dit model zou men normaal gezien dus nog kunnen aantreffen aldaar, zij het ietwat gerestyled naar de huisstijl van de nieuwe uitbater, en uiteraard met een ander toestel erin.
We zouden het ten zeerste op prijs stellen dat u ons contacteert mocht u over betere beelden beschikken van deze cel in haar originele uitvoering.
▶▶Garnimetal
Foto van cel Garnimetal
Fabrikant
Garnimetal, Waver
Algemeen
Na de openkapcel kwam er ook terug een gesloten model, dit keer in een bruine uitvoering met goudgele accenten aan de raamkozijnen en het dak. De deur was steeds een 2/3 deur die aan de rechterkant zat en naar binnen open ging.
In tegenstelling tot de Alu zien we nu een cel verschijnen die niet volledig gesloten is. Aan de onderzijde is een vijftal centimeter open gelaten, wat zorgt voor de nodige ventilatie welke in de Alu cellen echt ontbrak. Bovendien kan zwerfvuil zich zo ook niet meer zo makkelijk ophopen in de cel.
De fabrikant van deze cellen leverde ook bushokjes aan de openbare vervoersmaatschappijen in alle delen van het land, dat is de reden dat men ook vandaag de dag nog in het straatbeeld bushokjes ziet die qua design zeer sterk lijken op deze cellen.
Op de zijruiten werden (sinds 2003, nieuwe huisstijl Belgacom) blauwe SURF-banden (stickers) aangebracht met het nieuwe logo van Belgacom.
Downloads
Technisch plan
▶▶Garnimetal (aangepast voor mindervaliden)
Foto van cel Garnimetal voor mindervaliden
Fabrikant
Garnimetal, Waver
Algemeen
Wat hierboven reeds geschreven werd voor de normale Garnimetal-cel, geldt in grote lijnen ook voor dit speciale model, met de grote uitzondering dat deze cel niet vierkant, maar rechthoekig is, en niet over deuren beschikt. Daarentegen zijn er wel aan weerskanten binnenin leuningen voorzien, en is het technisch compartiment, en bijgevolg alles daarboven, wat verlaagd. Er werd ook extra aandacht aan besteed om de vloer van de cel zo gelijk mogelijk te brengen met de omliggende bestrating. Dit maakt het mogelijk voor rolstoelgebruikers om op een relatief eenvoudige manier deze cel te gebruiken.
Dit is wel een heel zeldzaam model, en helaas beschikken we over geen ander beeldmateriaal dan foto's van Google Street View, welke bij het inzoomen helaas aan kwaliteit moeten inboeten.
Er zijn ons voorlopig maar 6 van deze cellen bekend: aan het Wapenplein en het Leopold-I-plein te Oostende, het stadhuis van Oudenburg (2x!), het station van Landegem (Nevele) en de Stationsstraat (het Sint-Annaplein) in Komen.
We zouden het ten zeerste op prijs stellen dat u ons contacteert mocht u over betere beelden beschikken.
▶▶Penta Out (Orlians)
Foto van cel Penta Out (Orlians)
Fabrikant
Orlians & Co, Mechelen
Algemeen
Na de Garnimetal besloot men halverwege de jaren '90 dat het tijd was om het RTT-tijdperk achter zicht te laten, en om het nieuwe Belgacom in de verf te zetten, onder meer door een grootscheepse vernieuwingsoperatie van de telefooncellen. Het was ooit de bedoeling om alle cellen te gaan vervangen (maar zover is het nooit gekomen).
Het antwoord op de vraag hoe deze nieuwe cel er dan moest gaan uitzien, bestond uit deze moderne en zeer opvallende Penta Out, ontworpen door de firma In Spirit uit Edingen en in eerste instantie gerealiseerd door de firma Orlians & Co uit Mechelen. Vijfhoekig, met nog grotere opening onderaan en veel meer lichtinval, wat voor een opener en ruimer gevoel moest zorgen. Spottend noemde men deze cel wel eens "de cel met de eierdooier op", het dak bestond immers grotendeels uit een opvallende gele bolvormige constructie.
Het eerste exemplaar van deze cel werd op 1 december 1994 in La Louvière onthuld door Elio Di Rupo, toenmalig minister van Verkeer en Overheidsbedrijven.
De cel had oorspronkelijk deuren, die zowel al trekkend als al duwend geopend konden worden, en die verwijderd werden toen de huisstijl van Belgacom veranderde (want het oude logo was erin gegraveerd). Op de foto hiernaast zijn nog delen van de scharnieren zichtbaar. De zijruiten zijn zonder enige gravure. De technische kolom is volledig in inox, zonder gravures en zonder verdere kleur. Onderaan wordt de voet minder dik en is een kentekenplaatje aangebracht van de fabrikant. De oriëntatie van de pancarte is verticaal. De zuil had dermate veel mogelijkheden, dankzij allerlei wisselstukken, om diverse toestellen te monteren, die trouwens ook zeer laag gemonteerd konden worden (tot vlak boven de schrijftafel) ter accommodatie van rolstoelgebruikers.
Binnen dit model waren er nog 2 varianten: T15 (bouwjaar omstreeks 1995) en T30 (bouwjaar omstreeks 1996). Het verschil was echter zeer klein, het bestond vooral in het feit dat er in de de variant T30 maar 1 slot was om de plaat bovenaan, waar zich de verlichting bevond, te openen, en in de andere variant T15 nog twee sloten. Daarnaast waren er nog verschillen in de deurscharnieren.
De originele kleur was uiteraard het Belgacom-turquoise met oranje accent (schrijftafel). Later werd dit voor de meesten het nieuwe Belgacom-blauw of heel uitzonderlijk grijs.
▶▶Penta Out (Mecelec)
Foto van cel Penta Out (Mecelec)
Fabrikant
Mecelec, Frankrijk
Algemeen
Na de introductie van de Penta Out van de firma Orlians & Co (zie hierboven) werd uiteindelijk (waarschijnlijk omwille van een beter aanbod qua prijs — Belgacom diende als overheidsbedrijf immers te werken met aanbestedingen) geopteerd om de Penta Out-cellen verder te laten produceren door de firma Mecelec.
Het model van Mecelec is het makkelijkst te herkennen aan de telefoonhoorn die gegraveerd staat in de zijruiten en het feit dat de technische kolom in een fraaier gegraveerd aluminium is, aan de zijkanten gekleurd is en volledig recht is. De oriëntatie van de pancarte is horizontaal. Minder opvallend is dat het dak van polyester is, waar dit eerder van gelakt staal was.
Ook deze cel had oorspronkelijk deuren, die zowel al trekkend als al duwend geopend konden worden, en verwijderd werden toen de huisstijl van Belgacom veranderde (want het oude logo was erin gegraveerd). De cellen van Mecelec hadden een handvat aan de deur, die van Orlians & Co niet.
De originele kleur was uiteraard het Belgacom-turquoise met oranje accent (schrijftafel), maar de cel was ook in het grijs verkrijgbaar. Later werd dit voor de meesten het nieuwe Belgacom-blauw, maar, vooral in het Brusselse (maar ook af en toe daarbuiten), trof men vaak een variant aan in donkergroen (RAL 6009 om precies te zijn, niet toevallig de huiskleur van de stad Brussel).
Downloads
Productfiche Penta Out (Mecelec) (oude Belgacom-huisstijl)
Productfiche Penta Out (Mecelec) (nieuwe Belgacom-huisstijl)
▶▶Penta In
Foto van cel Penta In
Fabrikant
Orlians & Co, Mechelen
Algemeen
Dit model werd ontworpen voor gebruik binnen in gebouwen of toch minstens op plaatsen waar het overdekt kon opgesteld worden. Het is slechts op beperkte schaal geproduceerd omdat de voorkeur uiteindelijk uitging naar een ander model, de Compact (zie hieronder).
De Penta In vond men soms zonder voet, zoals hiernaast op de foto van op de Groenplaats te Antwerpen (waar voorheen Niche Michel's waren opgesteld).
De originele kleur was uiteraard het Belgacom-turquoise met oranje accent (schrijftafel). Later werd dit voor de meesten het nieuwe Belgacom-blauw of heel uitzonderlijk grijs, zoals op de foto hiernaast, hoewel daarop duidelijk te zien is dat er ook ooit een blauw kleurtje heeft op gezeten.
▶▶Compact Out
Foto van cel Compact Out
Fabrikant
Mecelec, Frankrijk
Algemeen
In diezelfde periode als de Penta Out, maar op plaatsen waar het onpraktisch of onwenselijk was een dergelijk grote cel op te stellen, werd een Compact Out geplaatst. Deze minimalistische zuil was voorzien van een klein dakje en een paar zijruiten, wat helaas maar weinig bescherming bood tegen de weersomstandigheden. Interessant om weten was dat in dit dak ook een verlichtingselement kon geplaatst worden, maar dit is bij ons weten zeer weinig gebruikt.
In de zijruiten van deze cel stond eerst het originele Belgacom-logo gegraveerd. Bovendien waren deze van echt glas. Toen dit logo afgevoerd werd, werden de zijruiten vervangen door het model zoals op de foto: plexiglazen ruiten (allicht om vandalismebestendiger te zijn en minder te kosten) met 2 horizontale strepen (allicht om duidelijk te maken dat er een ruit was en dus ongelukken te vermijden).
Het moet gezegd worden dat dit model zo ongeveer het meest vandalismegevoelige van allemaal was! Het was immers niet zo moeilijk voor mensen met kwade bedoelingen om de zuil om te buigen, laat staan helemaal uit de grond te trekken, en het schrijftafeltje, de zijruiten en het dak af te breken. Ook bij niet-opzettelijke beschadiging (aanrijding bvb) schoot er meestal niet veel van over...
Qua kleur van de Compact Out kunnen we dezelfde logica volgen als de Penta Out. De originele kleur was uiteraard het Belgacom-turquoise met oranje accent (schrijftafel), maar de cel was ook in het grijs verkrijgbaar. Later werd dit voor de meesten het nieuwe Belgacom-blauw, maar, vooral in het Brusselse (maar ook af en toe daarbuiten), trof men vaak een variant aan in donkergroen (RAL 6009 om precies te zijn, niet toevallig de huiskleur van de stad Brussel).
Een leuke wetenswaardigheid is de volgende: een niet onaanzienlijk aantal Compact Out's staan in de luchthaven van Zaventem. Een tiental jaar terug verloor Belgacom de concessie voor de uitbating van telefooncellen op de nationale luchthaven, de toestellen werden toen weggehaald, maar de cellen bleven staan. Dit model zou men normaal gezien dus nog kunnen aantreffen aldaar, zij het ietwat gerestyled naar de huisstijl van de nieuwe uitbater, en uiteraard met een ander toestel erin.
Tot slot kunnen we nog vermelden dat varianten van deze Compact Out soms ook terug te vinden waren in kleine gebouwtjes en bushokjes enz, vaak dan zonder zijruiten en schrijftafeltje of zonder dak, dus enkel de zuil. Er bestond ook een model dat specifiek voor binnenlocaties gemaakt was, dit was eigenlijk gewoon een Compact Out maar dan zonder dak. In dit geval spreken we van een Compact L.
Downloads
Productfiche Compact (oude Belgacom-huisstijl)
Productfiche Compact (nieuwe Belgacom-huisstijl)
▶▶Mini Compact
Foto van cel Mini Compact
Fabrikant
Mecelec, Frankrijk
Algemeen
Wat voor de Compact Out (zie hierboven) geldt, is in grote mate ook van toepassing op deze Mini Compact. Die was dan vooral bedoeld voor opstelling binnen in gebouwen, of toch minstens op een overdekte plaats, waar ze aan de muur kon bevestigd worden. Uiteraard was er dan geen voet en geen dak voorzien, wat de plaatsinname verder reduceerde.
Downloads
Productfiche Mini Compact
▶▶Infotelcel
Foto van Infotelcel
Fabrikant
? (cel)
Mecelec, Frankrijk (zuil waarop de telefoon bevestigd is)
Algemeen
Integratie van telefooncel en informatiebord in één straatmeubel. We zien hier wat betreft de zuil waarop de telefoon bevestigd is een sterke gelijkenis met de Compact Out. Vaak werd in de Infotelcel een stratenplan in geplaatst, voor de rest werd vooral veel reclame voorzien. Dit is eigenlijk het enige type cel waar reclameruimte op voorzien was. Er werden al eerder door de politiek ooit plannen geopperd om op telefooncellen reclameruimte te voorzien, maar vanwege hun positionering en ook de soms belabberde staat waren de telefooncellen vaker niét dan wel interessant voor deze doeleinden.
▶▶Mediakiosk
Foto van cel Mediakiosk
Fabrikant
Europea de Construcciones Metálicas (Eucomsa), Spanje (cel)
Verhaert Space, Kruibeke (computersysteem voor Stad Antwerpen)
Mecelec, Frankrijk (zuil waarop de telefoon bevestigd is)
Algemeen
Dit is een heel zeldzaam model, thans beschikken wij over geen ander beeldmateriaal dan deze klein foto. Dit typisch Antwerps fenomeen (de cel werd immers ontwikkeld in samenwerking met Telepolis, de toenmalige ICT-dienst van de stad Antwerpen) zag het licht begin 1999. Het lijkt in sterke mate op de Infotelcel (zie hierboven), we zien ook hier wat betreft de zuil waarop de telefoon bevestigd is een sterke gelijkenis met de Compact Out. Echter was aan de linkerkant van de cel ook een interactieve computer met touchscreen en (toentertijd revolutionaire) ADSL-aansluiting voorzien. Daar kon de inwoner of bezoeker van de stad Antwerpen allerlei informatie opvragen (en zelfs afdrukken).
Diverse problemen zorgden er echter voor dat het project reeds eind 2000, na amper 2 jaar, werd afgevoerd. Uiteindelijk hebben er maar een zevental van deze mediakiosken bestaan.
Merk op de foto nog de echte glazen zijruiten met het originele Belgacom-logo in gegraveerd.
We zouden het ten zeerste op prijs stellen dat u ons contacteert mocht u over betere beelden beschikken.
▶▶Miniphonebox (eerste model, met smalle kap)
Foto van cel Miniphonebox eerste model
Fabrikant
Gillam-FEi, Luik
Algemeen
Als laatste telefooncel werd de Miniphonebox ontworpen. Zo mogelijk nog minimalistischer dan de Compact Out, maar wel vandalismebestendiger. Bellen is wat je er moest doen, voor de rest geen poeha.
Hier verbergt men onzes inziens echt niet meer dat de telefooncellen er nog staan "omdat ze er moeten staan". Belgacom had immers lange tijd de verplichting om minstens één cel per deelgemeente te voorzien. In een tijdperk waarin bijna iedereen met een mobiel toestel belde en de uitbating van de telefooncellen nog nooit zo deficitair was, moest dit waarschijnlijk gewoon vooral zo weinig mogelijk kosten.
De kappen waren voor het merendeel turqoise van kleur, maar sommige waren ook grijs.
Men kon de Miniphonebox zowel gemonteerd op een voet als bevestigd aan een wand terugvinden.
▶▶Miniphonebox (tweede model, met bredere kap)
Foto van cel Miniphonebox tweede model
Fabrikant
Gillam-FEi, Luik
Algemeen
De schijnbaar allerlaatste wijziging in de geschiedenis van de Belgische telefooncel was de verbreding van de kap van de Miniphonebox. De beperkte ruimte van het eerste model was misschien toch iets te onpraktisch, en werd wat verruimd. Mogelijks speelden ook de aanwezigheid van het oude logo en de kleur van de cel ook hier weer een rol in de beslissing om de kap te veranderen.
De kappen waren voor het merendeel blauw van kleur, maar sommige waren ook grijs. Op de zijkant werd meestal een sticker aangebracht met het Belgacom-logo. Er is ons zelfs nog één exemplaar getoond waar nog een Proximus-sticker op werd aangebracht!

B. Speciale cellen en locaties

▶▶Mobiele celwagen (oud model)
Foto van mobiele celwagen oud model
Fabrikant
?
Algemeen
Deze mobiele celwagen werd ingezet op grote evenementen wanneer er ter plaatse niet genoeg vaste telefooncellen beschikbaar waren (persoonlijk zagen we deze ooit op het Sfinks-festival in Boechout). Dit model had 4 (dus aan weerskanten 2) toestellen aan boord, telkens een van het type 70300 en een van het type 70500, die waren opgehangen in een Niche Michel.
Van deze celwagen bestonden vijf exemplaren.
▶▶Mobiele celwagen (nieuw model)
Foto van mobiele celwagen nieuw model
Fabrikant
Rondelaere, Kooigem
Algemeen
Deze mobiele celwagen (bijgenaamd "de mammoet" gezien zijn gewicht van anderhalve ton) werd ingezet op grote evenementen wanneer er ter plaatse niet genoeg vaste telefooncellen beschikbaar waren (het grootste voorbeeld was waarschijnlijk Rock Werchter, waarvoor trouwens ook verschillende Telecards uitkwamen). Dit is een nieuwer model dat 8 (dus aan weerskanten 4) toestellen aan boord heeft. Op de foto hiernaast, die dateert uit 1996 toen dit model van celwagen net gelanceerd werd, gaat het nog om Telecard-toestellen van het type BTC362, maar zeer waarschijnlijk zijn er later bij de zgn. "change over" van optische kaarten naar chipkaarten nog Proxim's (en/of Hybrid's) in geplaatst.
Van deze celwagen bestonden twee exemplaren.